REKOLEKCJE i POŚWIĘCENIE KOŚCIOŁA

Przed uroczystością poświęcenia odbędą się rekolekcje, w których będziemy mieli okazję przybliżyć sobie teologię Kościoła i znaczenie obrzędów poświęcenia oraz podjąć refleksję, jak się to wszystko ma do naszego życia.

REKOLEKCJE
poprowadzi ks. dr Paweł Cieślik
16 – 18 września (poniedziałek – środa)
godz. 18 i 20

• Poniedziałek: „Niech Bóg swoją mocą uświęci ten ołtarz i kościół, który namaszczamy jako Jego słudzy”
• Wtorek: „Niech nasza modlitwa wznosi się przed Tobą, Panie, jak wonne kadzidło”
• Środa: „Niech w Kościele jaśnieje światło Chrystusa, aby wszystkie ludy osiągnęły poznanie prawdy”


konsekracja

Przed nami historyczne wydarzenie w życiu naszej parafii. Poświęcenia kościoła dokona ordynariusz naszej diecezji, bp Romuald Kamiński 21 września w czasie Mszy świętej o godz. 11.

Po poświęceniu kościoła zapraszamy wszystkich Parafian i Gości na wspólny posiłek.

Wieczorem tego samego dnia (o godz. 19) odbędzie się modlitwa uwielbienia, w której będziemy dziękować Bogu za naszą parafię, za uroczystość poświęcenia i za cały Kościół. Zapraszamy do wspólnej modlitwy!


TROCHĘ TEOLOGII

Poświęcenie (dawniej: konsekracja) kościoła to obrzęd oddania świątyni Bogu – do wyłącznego użytku sakralnego. Biskup z pomocą prezbiterów i diakonów namaszcza ołtarz i ściany kościoła olejem krzyżma (tym samym, który jest używany do sakramentu chrztu i święceń kapłańskich), a w miejscach namaszczenie zapala się dwanaście świec. Stąd przygotowane już świeczniki na ścianach (tzw. zacheuszki), które w naszym kościele mają kształt litery TAU (to jeden z symboli franciszkańskich, znak, do którego św. Franciszek przykładał wielką wagę).

Budynek kościoła jest wyjątkowym miejscem. W czasie liturgii (przede wszystkim Mszy świętej) staje się on „nową Golgotą” – na której Chrystus uobecnia swoją ofiarę złożoną na krzyżu; a także „nowym wieczernikiem” – przestrzenią działania Ducha Świętego. Jednocześnie kościół jest zapowiedzią świątyni wiecznej – nieba, w którym wszyscy zbawieni będą oddawać Bogu cześć w nieustającej radości.

Kościół nazywamy też domem Bożym – przede wszystkim ze względu na stałą obecność Boga w Najświętszym Sakramencie, ale także dlatego, że jest on domem ludu Bożego. Tutaj wspólnota wiernych razem się modli, oddaje cześć Bogu, otrzymuje łaskę i umocnienie oraz doświadcza miłości Boga i bliźniego i uczy się tę miłość dawać innym. Budynek kościoła przypomina o duchowej świątyni, którą stanowi lud Boży. Św. Paweł pisze:

Czyż nie wiecie, że jesteście świątynią Boga i że Duch Boży mieszka w was? Jeżeli ktoś zniszczy świątynię Boga, tego zniszczy Bóg. Świątynia Boga jest świętą, a wy nią jesteście (1Kor 3, 16-17).

Dlatego „konsekracja” jest też świętem Kościoła – wspólnoty. Naszej wspólnoty parafialnej zakorzenionej Kościele katolickim. To szczególny wyraz wiary w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół, który Jezus ustanowił, aby być w nim obecnym i prowadzić ludzi do zbawienia.